‘Omzien naar elkaar: dat hebben we toch allemaal nodig!’

  • 12 februari 2019

Bewoners in de Boerhaavewijk vormen met elkaar nieuwe communities, dankzij een initiatief van Pré Wonen en Het Open Huis. “We willen er zíjn, van mens tot mens.”

Ze hebben talenten die elkaar goed aanvullen, daar zijn Bianca Schouten (48) en Lize Versteeg (43) het over eens. Lize is activeringsbegeleider in Het Open Huis, een maatschappelijk centrum in de Boerhaavewijk. Bianca is daar vaste bezoeker, en sinds kort helpt ze Lize om de leefbaarheid te verbeteren in de flats van Pré Wonen aan de Ekamastraat.

Van mens tot mens

Pré Wonen ziet steeds minder onderlinge betrokkenheid tussen bewoners. Ook zijn bewoners minder betrokken bij hun omgeving. Kon Het Open Huis daar niet iets aan doen? “En óf!” vertelt Lize. “Ik heb meteen Bianca gevraagd om te helpen. Zij woont zelf in een van de flats. We houden nu ontmoetingen in haar flatgebouw, op dinsdag- en donderdagmiddag. We maken het gezellig in de hal, we schenken koffie, thee of - als het koud is - warme chocolademelk. Iedereen is welkom. We willen er zíjn, van mens tot mens, en bewoners in contact brengen met elkáár.” Bianca: “Zelf heb ik er ook veel aan: ik ken mijn buren beter en heb nieuwe mensen ontmoet.”

Omzien naar elkaar

Bianca is ernstig ziek. Ze heeft constant pijn en moet veel bedrust houden. Op een dag bezocht ze de Voedselbank in Het Open Huis, en raakte ze aan de praat met Lize. Bianca: “Het klikte meteen. ‘Kom ook eens naar een inloopochtend,’ zei ze. Wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb!” Lize: “Ik merkte direct dat Bianca sociaal sterk is. Ook nu is ze de lijm in de groep.” Bianca: “Ik hoop dat we het omzien naar elkaar kunnen terugbrengen. Dat hebben we toch allemaal nodig!”

Dan woon je in zo’n grote flat, met ál die mensen, en ben je tóch eenzaam.

Eenzaamheid

Er wonen veel verschillende mensen in de flats, vertelt Lize, allemaal met hun eigen verhaal. Sommigen komen nauwelijks de deur uit. Bianca: “Bij eenzaamheid denk je vaak aan alleenstaande ouderen. Maar het treft ook jongere mensen. Ik heb drie volwassen kinderen en lieve zussen, maar die hebben ook een eigen leven. De meeste tijd ben ik op mezelf aangewezen. Dan woon je in zo’n grote flat, met ál die mensen, en ben je tóch eenzaam.”

Kracht

Vaak kan iets kleins iemand al helpen, is de ervaring van Lize. Het begint met gezien en gehoord worden. “Laatst nog ontmoette ik een vrouw die in haar thuisland maatschappelijk werker was. Nu heeft ze het gevoel dat ze niets meer mag. Maar juist voor dit project kan ze ontzettend veel betekenen.” Bianca lacht: “Zie je, Lize weet altijd de juiste snaar te raken bij mensen!” Lize: “Maar jij inspireert mij ook, Bianca! Hoe jij omgaat met je ziek-zijn, en focust op wat je nog wél kan.” Bianca: “Dat is ook niet altijd zo geweest, hoor. Ik heb heel donkere periodes gehad. Maar toen kwam ik hier. Dat is mijn redding geweest.” Lize: “En nu kun jíj die redding zijn voor anderen!”

Tekst: Greetje van de Pol | Foto: Joyce Goverde

U kunt dit artikel overnemen in een (wijk)krant of ander medium. Lees voor het gebruik van foto's of afbeeldingen de voorwaarden op haarlem.nl.

Categorie:

  • Stadsnieuws
  • Nieuws SCHALKWIJK