Individuele voorzieningen: wat betaalt de gemeente?
In welke situaties moet de gemeente ouderen of inwoners met een beperking financieel tegemoetkomen of een voorziening leveren? En hoever moet de gemeente hierbij gaan? Deze twee vragen stonden eind 2009 centraal in een enquête van OenS Haarlem onder het Digipanel. Aan het onderzoek werkten 923 panelleden mee, goed voor een respons van 41%.
De gemeenteraad ging eind 2009 in discussie over de Verordening Individuele Voorzieningen maatschappelijke ondersteuning (VIV). In de verordening wil de gemeente rekening houden met de opvattingen van de bevolking. Daarom liet ze de enquête uitvoeren.
Hulp door partner
Kan de partner van iemand die ziek wordt, naast een fulltime baan minstens 1 à 2 uur per dag voor het huishouden zorgen? Een meerderheid van de respondenten (58%) vindt van wel! Sterk verdeeld reageren de panelleden op de inzet van kinderen van 12 tot 18 jaar. Maar van kinderen van 18 tot 23 jaar meent bijna tweederde dat zij 1 à 2 uur per dag in huis kunnen meehelpen.
Aangepaste materialen
Driekwart van de ondervraagden zegt dat de gemeente moet meebetalen aan aangepaste materialen voor sportbeoefening. Bij materialen voor culturele activiteiten geldt dit voor 65%.
Reguliere voorzieningen
De panelleden spraken zich ook uit over elf reguliere voorzieningen in huis of voor vervoer. Zoals handgrepen in huis of een elektrische fiets. Bijna steeds vindt de grootste groep geënquêteerden dat de gemeente ze alleen moet verstrekken aan mensen met een inkomen rond bijstandsniveau.
Meer weten?
Lees de rapportage (PDF):